نمایشگاه هنر مفهومی سپهر نصیحت گر

وجود پوست موز بی‌دلیل نبود!

اجرای اولین نمایشگاه هنر مفهمومی گیلان آن‌هم در مقیاس بزرگ کار بسیار سختی بود، اما همه‌ی سختی‌ها را به‌جان خریدیم و انجامش دادیم و مورد استقبال مخاطب قرار گرفت.

به گزارش سایت سپهر نصیحت‌گر / در حاشیه برگزاری اولین نمایشگاه هنر مفهومی استان گیلان سپهر نصیحت‌گر به رسانه‌ها گفت: نمایشگاه حاضر روایتی پست مدرن از نقدها و دغدغه‌های اجتماعی و سیاسی جامعه‌ی ایران است.

وی افزود: تمام عناصر این نمایشگاه «حاضر / آماده‌هایی» هستند که از گوشه و کنار شهر رشت جمع‌آوری شده‌اند و در کنار یکدیگر معنا گرفته‌اند.

این هنرمند معاصر با اشاره به‌این‌که اجرای چیدمان این نمایشگاه کار سنگین و سختی بود، ادامه داد: چیدمان در دو محیط مجزا اما مرتبط در مساحتی به‌وسعت ۱۲۰ متر مربع اجرا شد.

وی درباره ورودی غیرمتعارف نمایشگاه، توضیح داد: من نمی‌خواستم مخاطب به‌محض ورود به گالری چیدمان را ببیند، به‌همین‌دلیل یک اتاقک در ورودی طراحی کردم تا مخاطب پس از کسب آگاهی بیشتر با چیدمان اصلی روبه‌رو شود.

نصیحت‌گر تصریح کرد: پوست موزهای موجود در اتاقک ورودی از ضرب‌المثل قدیمی «پوست موز زیر پای کسی انداختن» گرفته شده است، ما سعی کردیم ورود به سالن اصلی مقداری برای مخاطب سخت شود و قصد داشتیم با برداشتن گام‌های بلند یا پریدن از روی پوست موز به چیدمان اصلی برسد.

وی افزود: مخاطب باید برای ورود به سالن اصلی آماده می‌شد و درست نبود که بی‌خبر از محتوا به یکباره چیدمان ما را مشاهده کند.

 

نهادهای صادرکننده‌ی مجوز هنر پست مدرن را نمی‌شناسند

 

این پژوهشگر هنر پست مدرن در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به موانع برگزاری اولین نمایشگاه هنر چیدمان در استان گیلان، توضیح داد: متاسفانه مسئولان فرهنگی و حتی کارشناس هنری اداره فرهنگ و ارشاد شناخت دقیقی از هنر چیدمان و شیوه‌‌ی اجرای آثار پست مدرن ندارند، به‌همین‌دلیل در فرآیند اخذ مجوز با موانع و مشکلات زیادی درگیر شدم.

نصیحت‌گر افزود: پس از رفت و آمدهای متعدد، کارشناس هنری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان گیلان بر‌اساس طرحِ (نقشه‌) ارائه‌شده از نمایشگاه و بررسی جزییات چیدمان مجوز را صادر کرد.

وی ادامه داد: صدور مجوز از سمت اداره کل فرهنگ و ارشاد پایان کار نبود، چراکه مجوز ما از زمان صدور – یک هفته قبل از تاریخ افتتاح – دو بار لغو شد و با مذاکره‌های مجدد اعتبار گرفت و بخش عمده‌ای از زمان و تمرکز در مسیر اخذ مجوز تلف شد.

این هنرمند تجسمی با اشاره به‌این‌که نمایشگاه حامی مالی نداشت، عنوان کرد: برخی از عناصر موجود در سالن اصلی از انبار نگارخانه مارلیک به‌امانت گرفته شدند و ما برای تهیه آن‌ها هزینه نکردیم، اما سایر هزینه‌های مربوط به برگزاری از منبع شخصی تامین شدند.

وی درباره‌ی عنوانِ نمایشگاه، توضیح داد: برای انتخاب نام چالش‌های زیادی داشتم و در نهایت اسم مناسبی که دربرگیرنده‌ی همه مفاهیم باشد را پیدا نکردم، به‌همین‌دلیل ترجیح دادم نمایشگاه بدون عنوان اما با یک شناسه‌ی بصری (عینک گرد) برگزار شود.

نصیحت‌گر با بیان این‌که عدم وجود عنوان کار اخذ مجوز را سخت‌تر کرد و مسئولان اداره ارشاد صدور مجوز برای نمایشگاهی بدون اسم را بی‌معنا می‌دانستند، گفت: در نهایت من در برگه مجوز عبارت «نمایشگاه هنر مفهومی با شکل ۰-۰ عینک گرد» را نوشتم.

وی تاکید کرد: درباره فرآیند برپایی این نمایشگاه و بازخوردیی که از مخاطب گرفته‌ام ناگفته‌های زیادی دارم که در فرصتی مطلوب مطرح خواهم کرد.

سپهر نصیحت‌گر در ادامه به تیم اجرایی این نمایشگاه اشاره کرد و گفت: «محمد صالح‌زاده» و «شایان اجلالی» و «سحر فتح‌علیزاده» در مسیر اجرا و برگزاری این نمایشگاه با من همراه بودند و بدون حضور این عزیزان کار اجرا و برگزاری برای من بسیار سخت می‌شد.

 

انتهای پیام/

دسته‌بندی نوشته‌ها
نوشته‌های مرتبط